मेयरऐतिहासिक खाेज र अनुशासन प्रसंसनीय छ

साेल्माकाे हात्ती अाहाल । अदाै मा मान्छे खाने हात्ती थियाे रे । हात्तीकाेलागी गाउंबाट एकजना अाहारा/चासेक बन्नु पर्ने हुन्थ्याेरे । हालकाे सेखिनटार मा एकदिन एक वृद्द महिला अाफनाे काल हात्ती कुर्दै बसेकी रहेछिन । त्यहिदिन ती वृद्दा महिलाकामा सांझमा दुई युवक बास माग्न अाएछन । वृद्दाले अाफुलाई आएर हात्तीले खाने भएकाेले उनीहरुलाई पनि हात्तीले खाने बताउंदै बास दिन मानिनन । तर युवकहरुले हात्तीलाई ढुकेर चाेट पुर्याए । हात्ती रन्थनिदै हालकाे हात्ती अाहालमा पसारिएर मरेछ । "पसारिनु" लाई लिम्बु भाषामा "सल्लिक" भन्छन । "सल्लिक" शब्द नै अप्रभंश हुँदै अाजकाे "साेल्मा" भयाे । त्यस्ता पराक्रमी युवकहरुलाई स्थानीयले समातेर राखेकाले लिम्बू भाषामा "समातेर राख्नु" भन्नुलाई "तेम्युङ"भनिएकाले तीनै युवकहरु अाजका तेन्युङ थरीका पूर्खा भएकाे भन्ने गरिन्छ । हात्ती आहालमा पहिले विशाल पाेखरी भएकाे पाकाहरु बताउंछन । ती युवकहरु काे थिए ? खाेजका विषय बनेकाछन । विजयपुरमा गाेर्खालीकाे अाक्रमण भएपछि विजयपुरमा रााज गर्ने चाैविसका हालका नेयङ, संयक, हाम्बे?ला, तुम्सा लगाएतका लिम्बुहरु राज्य विप्लवमा परेकाे देखिन्छ । अाफूलाई पेरेमे र सेरेमे नाम बताएका जवानहरु तीनै चाैविसेका पूर्खा पाे भागेर त्यहां पुगेकी ? तस्विरमा पाेखरीका भग्नावशेषशहरु । मान्छे बेगरका घर । पाकेका अम्मक , मेवा । उराठ लाग्दाे । ढुंगाका डुढ । खानेपानी संचित गर्नकालागि बनाइएका ढुंगे खाेपिल्टा।